السيد عبد الحسين الطيب

133

اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى)

بطمع جايزه بود نه مأموريت داشت از اكابر و رؤساء فقط شقاوت بود چنانچه عاقر ناقه هم از تمام اشقياء اولين مثل نمرود و شداد و فرعون و اشباه آنها شقىتر بود براى همين جهت زيرا آنها انبياء را مخالف رياست و سلطنت خود مىپنداشتند و اما عاقر ناقه نه طمع رياست داشت و نه ناقهء صالح مزاحم او بود بلكه از او كاملا استفاده ميكردند فقط شقاوت او باعث شد بر عقر ناقه كه حضرت رسول ( ص ) فرمود : شقيق عاقر ناقه صالح ، و اين پسر مرادى از خوارج نهروان بود كه با امير المؤمنين جنگ كردند و حضرت باصحابش فرمود : در اين جنگ ده نفر از شما كشته نميشوند و ده نفر از آنها باقى نميمانند ، فقط از اصحاب امير المؤمنين نه نفر كشته شدند و از خوارج نه نفر فرار كردند و اين ملعون از آن نه نفر بود ، و امير المؤمنين هم دستور داد كه اگر فرار كردند يا دست از جنگ كشيدند يا امان خواستند يا اسلحه كنار گذاشتند متعرض آنها نشويد ، و اين ملعون آزاد بود و احدى متعرض او نبود چنانچه شمر هم يكى از آن نه نفر بود و كرد آنچه كرد در كربلا . [ سوره الشمس ( 91 ) : آيه 13 ] فَقالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ناقَةَ اللَّهِ وَ سُقْياها ( 13 ) رسول اللَّه حضرت صالح بود كه بطايفه ثمود فرمود : اين ناقه ناقة اللَّه است كه خداوند بدون توليد و تناسل او را خلق فرموده و معجزه و آيه براى شما جعل فرموده مزاحم او نشويد و مانع از شرب او نشويد چنانچه در جاى ديگر ميفرمايد : قالَ هذِهِ ناقَةٌ لَها شِرْبٌ وَ لَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ شعراء آيه 155 و 156 ، و نيز ميفرمايد : وَ يا قَوْمِ هذِهِ ناقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَرُوها تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذابٌ قَرِيبٌ هود آيه 64 ، و نيز ميفرمايد : قَدْ جاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ هذِهِ ناقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَرُوها تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ اعراف آيه 73 . [ سوره الشمس ( 91 ) : آيه 14 ] فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوها فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاها ( 14 ) پس تكذيب كردند ثمود حضرت صالح را پس عقر كردند و كشتند ناقه را پس خداوند آنها را هلاك كرد و بر آنها عذاب نازل شد بسبب اين گناه بزرگ آنها